Buurse 6 - Witkampers 7 7 - 3

Zo vroeg, zijn we nog nooit op pad gegaan. Om 7.45 was de kantine nog niet geopend, dus ons kopje koffie schoot er bij in. Ook moesten we hierdoor de agrariërs in onze verdediging, Johan Jansen en Arie Brummelman, missen. Dat alles beloofde niet veel goeds.

We hadden gelukkig aanvulling van een aantal jonge spelers; Bas Boveree, Jordi Woestenenk, Bart Kalfsterman en Harold Onis. In Buurse moest worden gevoetbald op de kunstgras-mat van het hoofdveld. De laatste keer op kunstgras bij Longa was ons slecht bevallen. Alle seinen stonden dan ook op rood. Tot ieders verbazing werd al snel door Martin Beuzel gescoord. Zouden we dan voor de zoveelste keer een tegenstander oprollen ? En Buurse had tot dusver maar 2 punten verzameld; een topploeg als het 7^e zou ze dan toch zeker niet weggeven ?

Helaas bleek Buurse de beste spelers van de vereniging te hebben opgesteld, want de spitsen speelden onze verdediging helemaal dol; 1-1, 1-2, 1-3. Vervolgens werden we ook nog eens dol gefluit door de bejaarde scheidsrechter, die een echte handsbal niet wilde zien. En feitelijk ook niet kon zien, omdat hij geen snelheid meer had om het spel bij te benen. Buurse liep verder uit: 1-4, 1-5, 1-6, 1-7 en toen kwam het verlossende rust-signaal. Marinus zijn gebruikelijke vurige betoog bleef in de rust achterwege; er sprak vooral verdriet en teleurstelling uit zijn ogen. Dat bleek voor ons de aanjager voor een sprankelende tweede helft. Buurse’s toppers moesten kennelijk nog rust hebben voor andere wedstrijden en waren gewisseld. Witkampers 7 had juist een paar sterke wissels toegepast (Bert J., Jordi en Jan B.) en bleek onherkenbaar. Het 7^e had Buurse stevig in de houdgreep en Bert J. maakte er 2-7 en 3-7 van. Helaas was de resterende speeltijd te kort om de winst weer binnen te halen.

Groeten, Jan V.